Tenerife- Las Palmas

Hola iedereen,
zoals wij reeds schreven;plannen zijn er om gewijzigd te worden;onze vaart van St.Miguel naar Gran Canaria verliep minder vlotjes dan gepland.Veel wind,woelige zee en daar aangekomen nergens plaats in de jachthavens om aan te meren.Daarom direct teruggekeerd naar St.Miguel na dringende telefoontjes om Stevens'vluchttickets en die van mijn 2 vriendinnen te wijzigen; Tenerife Sur i.p.v.Gran Canaria!Gelukkig is dit allemaal gelukt en heb ik enkele heerlijke dagen beleefd met Isabelle en Hilde.Leuk om nog eens alleen onder vrouwen te zijn!
Op 24 novmber doen we dan een tweede poging om in Gran Canaria binnen te geraken na telefonische reservatie.Port Mogan wordt onze eerste optie en blijkt een leuke omgeving te zijn (zie pizza foto).Gezellig stadje maar wel heel toeristisch.
Omdat de weerberichten voor de volgende dagen minder gunstig zijn en we niet echt beschermd liggen in deze jachthaven,besluiten we om na 2 dagen door te varen naar Las Palmas,de hoofdstad van Gran Canaria.
Ondertussen liggen we hier al enkele dagen en hebben vannacht een stormpje voelen passeren;ik heb in elk geval weinig geslapen!Steven beter, hij was naar de voetbalclash, tussen Barcelona en Madrid gaan kijken tussen enthousiaste Barcelona supporters.
Morgen verwachten we de rest van onze bemanning(waaronder onze Maarten!)en daarom hebben we gisteren en vandaag inkopen gedaan voor onze oversteek;eten en drank voorzien voor 5 mensen gedurende 4 weken.Dit is niet zo evident en je moet het dan ook nog een plaats geven op de boot!Maar het is gelukt en we zien er naar uit om met Maarten,Ewald en Mark dit avontuur aan te gaan.
Omdat het hier overdag nog altijd 30° is zijn wij niet echt in kerststemming,maar wij wensen jullie en alle vrienden en bekenden heel gezellige kerstdagen en een super gelukkig 2011!Hou jullie goed,zorg goed voor elkaar en tot volgend jaar.....
Dikke zoenen en knuffels van de bemanning!

Ondertussen zijn Johan, Christian, Lieve, Ollie en Stefaan al weer weg. De oversteek van Lagos naar Fucnhal, Madeira, was in het begin nogal ruw, maar het weer verbeterde . We zeilden drie nachten en dagen, vertrokken op 25 oktober en de 28e ankerden we na 500 mijl in de baai van Funchal. We waren oprecht blij met wat assistentie, de nachten met zeven zijn aangenamer dan die met twee, gezien je elkaar dan alleen maar tijdens de wisseling van de wacht ziet. Ons gezelschap was echter meer dan assistentie, de maaltijden en aperitief werden naar een zeer hoog niveau getild. Tevens hadden we Stefaan paté die , wegens grote interesse en lichte noodzaak, steeds op uitkijk stond. Zo zagen we , niet overdreven, tientallen dolfijnen tot vijftigtal samen, van tuimelaars tot grienden, spuitende walvissen, schildpadden en haaievinnen, dachten we. Twee kwikstaartjes vaarden een heel stuk mee en zorgden dan ook voor de nodige animatie telkens ze dachten hun behoefte te moeten doen. Madeira is echt wel de moeite, de mannen huurden elk een motor en de dames gingen het eiland verkennen met een toeristische bus. De botanische en tropische tuinen waren indrukwekkend. De oude stad Funchal is prachtig, de jachthaven is het echter niet waard. Oude aftandse douches en toiletten, wel vriendelijke mensen, maar dat was het. Jammer toch voor een haven die velen aandoen voor de oversteek.
Zaterdagmiddag 30/10 waren we terug met ons tweetjes, wachtend op beter weer voor de drie dagen durende overtocht naar de Canarische eilanden. Omdat het begon te waaien met de nodige swell erbij, vluchtten we de jachthaven binnen. Na drie dagen , op 4 november, zetten we aan rond 14 u richting Tenerife. Ondanks vier verschillende positieve weerberichten, bleef het de ganse 36 uur zes beaufort met een woelig rotzeetje. We waren er dan wel vlugger dan verwacht en ankerden, omwille van het tijdstip (3 uur 's nachts) in de baai van Puerto de la Cruz. Niet te verwarren met de hoofdstad Santa Cruz. Na een korte nacht lichtten wij het anker richting Santa Cruz, om Nele op te halen. Stevens zus zal zes dagen meegenieten van de Canarische . De door de overheid uitgebate jachthaven Marina Atlantico, is te mijden. Wel midden in de stad, maar duur omdat je, in tegenstelling tot de vele privé jachthavens, een taks moet betalen van 70 euro, per tien dagen, vanaf de eerste dag. Dus na één nacht weer op weg om te ankeren in de baai van Abona. Pat en Christel Smet, ex olympiër, op dezelfde spelen van Steven in Barcelona, woont op Tenerife en hielpen ons aan wat nuttige ankertips, BBQ , cava , wijn en zelfs Duvel. Toch leuk als je zowat overal een bekende tegenkomt. Daarna naar de jachthaven van San Miguel, om de boot eens goed te kuisen . Vandaar op 9 november naar het eiland La Gomera. Ankeren in een baai met moeilijk uitspreekbare naam en een holbewoner in één van de vele rotsen . Tijd en plaats om de romp eens te kuisen. Aangroei heb je dus altijd, en regelmatig kuisen is de boodschap. Volgende nacht geankerd in de baai van Santiago, in de buurt van een eenvoudig doch prachtig strandcafé met restaurant. Gezien onze interesse voor Colombus moesten we naar San Sebastian, de hoofdstad van La Gomera met de casa Colon, waar hij ooit zou gewoond hebben. Enige zekerheid is echter dat Chrtistoph daar aan land is gegaan voor de oversteek, maar voor de rest, net als de mensen van het museum, heeft hij daar niets gedaan. Dus voor de geschiedenis van Colombus moet je er niet zijn, maar de prachtige huizen en het archeologisch museum maken van deze plaats een must. Pat kwam er aan boord en op 12/11 vaarden we, zeilen zou de waarheid geweld aandoen, terug naar San Miguel. Morgen varen we richting Gran Canaria, alwaar Isabelle en Hilde ,Karin komen gezelschap houden, vermits Steven op en af gaat naar het thuisfront. Wat bijwerken heet dat.

Porto - Lagos

Deze afstand lijkt en is eigenlijk niet ver in mijlen, maar had beloofd om zoveel mogelijk Portugese jachthavens of ankerplaatsen aan te doen. Martinho,eigenaar van de marina van Lagos, is namelijk voorzitter van de Portugese jachthavenfederatie en een goede vriend. Ik had hem beloofd een analyse te maken.

Eerste haven na Porto was Aveiro, met de veelbelovende tekst, Venetië van Portugal. Niets is echter minder waar, je ankert in de baai van Jacinto, wat op zich niet slecht is, maar daarna heb je een uur nodig om via overzet en bus in Aveiro te komen. Er liggen inderdaad wat kanaaltjes , waar je als toerist kunt op varen met zo'n typische en mooi gekleurde mosselschuit. Neem één tiende van Brugge , met Venetië wil ik het niet vergelijken , en je hebt het. Doch ons verblijf daar werd onvergetelijk door het bezoek van Sigrid, die in Porto moest zijn voor business. Heel gezellig...

Na twee nachten in die baai wegens bovenstaande gegronde reden, richting Figuera Da Foz. Daar moet je dus niet zijn. Je wordt ontvangen door de politie die vraagt om eerst aan hun kade te gaan liggen, waarna je naar de jachthaven kunt varen. Met aflandige wind van zo'n 25 knopen en drie toekijkende, doch nietsdoende flikken, niet echt een pretje. Het kappersbezoek heeft echter veel goedgemaakt. Ere wie ere toekomt, 1 uur voor 8 euro, en voor zover mogelijk met mijn kop, prachtig geknipt.

De volgende stop in Nazare was dan weer top of the bill. Je ligt wel in de middle of nowhere, maar het dorpje is prachtig en het hoger gelegen Sitio nog veel mooier. Opnieuw zeer vriendelijke mensen en een goedkoop restaurantje met het mooiste uitzicht tot nu toe . Dit maakt van Nazare één van de top tien.

Het moest er van komen , nu naar Lisabon. Een vaart van 68 mijl tegen stroom en wind maar met plotseling het gezelschap van een minky wale,een kleine walvis.We hebben dan ook de Cabo de Rocca gerond,het meest westelijke punt van Europa. Bij zonsondergang geankerd in de baai van Cascais,( gekend als de duurste jachthaven behalve als je ankert zoals wij). Daarna, wegens stormwaarschuwing naar Oeiras, vijf mijl verder op de Taag. De stormwaarschuwing was terecht. Blijkbaar toonde men zelfs beelden op de vlaamse tv.Het zeeniveau was abnormaal hoog o.v. springtij en stormwind De golven sloegen over de muren en de bevestigingspalen hadden slechts 15 cm overschot. We hoorden dat ze in Cascais alle boten moesten verlaten .Dit gebeurt blijkbaar slechts één keer per jaar, vanaf heden twee keer.

Voor wie nog nooit in Lisabon was, natuurlijk is er veel te zien .Wij hadden het echter al een paar keer mogen bezoeken, doch de omgeving is ook mooi. Sintra bijvoorbeeld is een aanrader. Openbaar vervoer in Portugal is puik geregeld en, vooral vergeleken met onze tram, goed en goedkoop.

Na vijf nachten opnieuw op weg, nu naar Sesimbra. Opnieuw niet slecht, maar de vaart erna, naar de Prahia de Portinho, uitmuntend. Een ankerplaats midden in een natuurgebied en een gedenkwaardig mariene museum. 's Ochtens wachten tot de mist weg is om daarna naar Sines te varen. Tussen Lisabon en Lagos, is dit de laatste mogelijke stopplaats. Va een museum gesproken, Vasco de Gama, is er al dan niet geboren, het mooiste wat we al gezien hebben omwille van de audio visuele voorstelling. Hierna volgt een tochtje van 13 en een half uur, net na meest zuidelijke de hoek van Portugal, Cabo de san Vicenta , de baai van Baileera. Deze ligt in het dorpje Sagres, een van de meest bekende bieren van Portugal. Van hier is het slechts 13 mijl naar onze laatste stopplaats op het Europese continent, namelijk Lagos. We liggen hier nu, ongelooflijk rustig, tussen verschillende nationaliteiten, waarbij de overwinterende engelsen de overmacht uitmaken. Dat zie je niet aleen aan de vlaggen, ook aan de bezetting van de voornamelijk Engels getinte bars. Lagos is echt een aanrader, prachtig klimaat en dito omgeving. 's Nachts wordt het nu berekoud met 7 graden, maar overdag haalt het kwik hier zo'n 28 graden. Niet slecht vergeleken met wat we horen van het thuisfront. Zondag komen er vrienden op en varen we naar Madeira. Het wachten is nog steeds moeilijk alhoewel er slechter dingen zijn des levens.

Camarinas Porto

Hier zijn we dan weer. Camarinas lostte echt alle verwachtingen in, de havenmeester en het clubhuis waren nog steeds zo gezellig als vroeger en ook het dorpje had zijn oude charme nog niet verloren. Onze vlag, afgegeven in september 2006 pronkt fier in het kantoortje van de havenmeester. Onze nieuwe clubvlag prijkt nu ook in het clubrestaurant. Minpuntje was de aanhoudende sterke oostenwind waardoor wij niet konden ankeren. Na drie dagen naar Ria de Muros, ankeren voor een strandje genaamd San Fransico Bay. We dachten nu gaan de Spanjaarden wel ver met hun Amerikanizering, maar heeft te maken met een Fransicaner klooster in het dorp, die er geen was. Ondertussen ook Finistère gerond. Na één nacht vertrokken naar Islas Cies, een eilandengroepje voor de baai van Vigo . Leek precies op een baai in de Caraïben . Prachtige stranden met dito wandelmogelijkheden. Een must voor de passeerder! Volgende vaart was er een van tien uur naar Povoa de Varzim, onze eerste haven in Portugal. Na twee maanden eerste douane controle, vriendelijke mevrouw met assistent , in gewone burgerkledij zoals dat heet. Misschien moeten ze bij ons, qua tijdspanne en kl hier een voorbeeld aan nemen! Povoa zelf is mooi, het ernaast gelegen Villa do Conde, zo mogelijk nog mooier. Een ganse dag fietsen, was alweer wat geleden, maar het ging nog ! Vermits we niets vonden in de meegebrachte vakliteratuur, zijn we dan toch maar de Douro opgevaren naar Porto. Een echte openbaring die stad. We kunnen iedereen aanraden om, op welke manier dan ook, eens naar Porto te reizen. Een van de mooiste steden die wij ooit al gezien hebben. Zeer authentiek, veel minder modern dan bvb Madrid of Lisabon.
Liggen hier midden in de stad aan een kaai en toch rustig. Zoals je kunt zien op de foto meegaand met de stroom.Trokken hiervoor drie dagen uit om morgen verder zuidwaarts af te zakken.



For our Scottish friends from Povoa : yes you can moor in the center of Porto, the captains of the tourist boats are very friendly and helpfull. Just be aware of the strong current on the river , long and strong ropes are necessary, but the beatifull village is more than worth some extra work. Have a safe sail!

Laredo, La Coruna

Op vijf september zijn we weggeraakt uit Laredo . Eerst nog Erik afgezet in Bilbao en dan met zijn tweetjes naar het prachtige San Vicente de la Barquera . Voor iedereen gratis, maar je moet wel naast een vissers- of baggerboot willen liggen die al dan niet 's nachts of 's morgensvroeg, zijn ding wil doen ! Opnieuw een aanrader wat natuur en dorp betreft. Zoals met het zeilen , het tegen was de fiesta elke avond ,muziek tot 4u 's morgens, het pro de prachtige omgeving voor opnieuw mooie wandelingen. Omwille van de weersomstandgheden moesten we hier vier dagen blijven. Dit laatste is iets wat we steeds ervaren, het weer kan hier echt op zeer korte tijd omslaan om dan terug mooi te worden. 's Nachts is het echter ook maar tussen de 11 en de 14 graden. Nu moesten we wel wat opschuiven richting west. Gijon, bedoeld om de was te doen, te tanken en grote inkopen , was een tegenvaller. Veel te duur, geen wasmogelijkheid zoals wij dat kennen en midden in een grote stad. Dus 's anderendaags naar Cudillero. Een prachtig dorpje gebouwd op een heuvel, met (opnieuw) gratis ligplaats , aan te meren tussen twee boeien. Een hulpzame Engelsman voorkwam dat wij wat meer tijd dan voorzien in het vastmeren staken. 's Morgensvroeg , na een van de ankertouwen uit de schroef gehaald, richting Ribadeo. Zeer vriendelijk ontvangen, eindelijk onze was kunnen doen, doch veel te duur. We kunnen niet blijven herhalen dat je beter een ankerplaats zoekt om met het bijbootje een extra avontuur te wagen. Nu denken jullie, hij spreekt wel tegen zijn winkel, niets is minder waar, Nieuwpoort is niet duur en ankeren mag gratis op de Noordzee! De dertiende , gisteren dus, prachtig zeilweer, 4 uur over 30 mijl, geen motor nodig, reken maar uit! Daarna gankerd in de baai van Viveiro, dorp bezocht, maar teleurstellend, en weer klaar voor de volgende tocht. Deze morgen anker los om 9u30, omwille van stroom mee, om de Punta estaca de Bares (o.i. het meest noordelijke punt van Spanje) en de beruchte Cabo Ortegal (hier moet je niet zijn met slecht weer!) te ronden. Liggen nu in jachthaven Marina Coruna, (50% korting voor alle VVW leden !). La Coruna, lijkt na een korte wandeling de moeite, maar het weerbericht zal morgen bepalen of we hier nog even kunnen blijven, of direct naar Camarinas moeten vertrekken. Een verwachtingsvol weerzien, want daar werden we gelukkige eigenaars van dit schip en mocht ik haar met drie goede vrienden naar Nieuwpoort zeilen , zo'n drie jaar geleden. We zijn een paar duiken voor touwen in de schroef, twee verloren winchhendels, wat ruwe zee en wat regenbuien verder, maar de zon schijnt steeds opnieuw, af en toe krijgen we het gezelschap van een dolfijn, kortom het verlangen om samen opnieuw te vertrekken primeert.

Beste,

na een woelige oversteek tussen Falmouth en Brest, drie dagen ter plaatse. Doch ook veel regen. Hebben ervan geprofiteerd om Iris, dochter Eric die in Bretagne woont, te bezoeken.

Van zodra het weerbeeld beter was, vertrokken voor Golf van Biskaje met eindbestemming, midden in Laredo, Spanje.

De weergoden zijn ons gunstig gestemd, twee dagen en nachten met wind uit de goede richting, soms te weinig, maar prachtige sterrenhemels en zon , zoals jullie weten, dat laatste zorgt zowiezo een goede stemming. We horen dat het weer overal maar kwakkelen is, augustus was niet echt denderdend, maar geloof me vrij, dit staat voor beter weer in september en later.

In Laredo kreeg ik een bureau ter beschikking om onze samenwerking te concretiseren. Doch ongelooflijk maar waar, altijd tijd tekort. Tot onze schande moest de burgemeester al tot drie keer toe wachten op ons. We krijgen echt zuiderse manieren.

Laredo is echter een aanrader. Uit de foto's zal blijken dat we hier helemaal alleen liggen in een jachthaven in opbouw. Uiterst vriendelijke mensen zorgen voor een aangenaam verblijf én een bezoek aan de Picos d'Europa, een prachtige bergketen in de buurt. We zagen dus al sneeuw!

Zondagmorgen vertrekken we vroeg richting West en zien wel waar we uitkomen.

Mooi beeld van betere tijden in Dartmouth.

Hebben nu tijd om wat te experimenteren vandaar!

Vertrekken , volgens plan, morgenvroeg zuidwaarts!